20/12/2009 · Kategori: yazilarim
Yüreği yangınlarda elleri semada yüzü masivanın ardında bir annenin ecridir bu…..
Ben doğdum doğalı böyle güzellik görmedi bu yürek..kelimelerle ifşa edilemeyecek kadar güzel ve yaşaması bir o kadar özel. Aslında bu özelliğin sırrı benim masivaya perde çekmem ve ona sırtımı dönmem di. Keşke bu güzelliği herkes aynı şevkle yaşasa.
Rabbim ne büyüksün.
Bunu göstermeyi sen istemeseydin ben yine göremezdim..Sen gör dedin gördüm. Sen bana gel dedin de gelmez miyim? Sen bana yürü dedin de yürümezmiyim.
Sen bana bir melek gönderdin de sevmezmiyim.
Yaralarıma merhem olur. Nur cemalin görmeye belki sebebim olur. Ben başkalarına sebep olayım derken kendime eziyet ettim. Başkasını kurtarayım derken ben beni kaybettim. Sen Ey nur cemalini özlediğim belki hiç hak etmedim ama sen yine de verdin layık gördün bu ecri bana .aslında bu bir ecir bile değil sadece Rabbimden, bol nimetinden bir küçük hediye.
Ve ben bu hediyeye can ım gibi iyi bakacağım ve ona
seni, seni anlatacağım.
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!